Eindstand in de competitie
17 09 09 - 12:09 Heb ik goed gerekend? Geen deelnemers overgeslagen? Geen resultaten dubbel geteld? Het lijkt allemaal te kloppen.Voor veel mensen was het bijzonder dat ik aan het begin van dit jaar begon met steppen. Er zijn ook mensen die dit niet verwachtten bij iemand als ik; een vooral luie ICT-er met een sportervaring van 0,2 (naar de bushalte fietsen... en terug). Ook zijn er mensen die hier nogal lacherig over deden; binnen de stepwereld was ik al ingedeeld om de achterhoede van het deelnemersveld te versterken. Deze ‘negatievelingen' moet ik teleurstellen; ik ben waarschijnlijk als 5e geëindigd in de Nederlandse Kickbike-competitie.
Na het Nederlandse kampioenschap, waar ik na een marathonafstand als negende over de finishlijn kwam stond ik gedeeld achtste. Dit samen met stepconcurrent Mathijs Gerrits uit Schagen. Zondag heb ik nog even goed getraind tijdens een promo-wedstrijd (dus wel een wedstrijd, maar zonder competitiescore) in Zwolle. Hier behaalde ik voor het eerst, in mijn tien maanden tellende stepgeschiedenis, het podium (tijdens een prijsuitreiking). Ik mocht het plankje met de grote zilveren 2 beklimmen en vertrok vol trots met een zak overdatum-zijnde pasta weer naar huis.Gisteren was de laatste wedstrijd van de competitie. Dit zou mijn laatste kans zijn om punten te verzamelen en nog enigszins hoog te eindigen. Na een zware en vermoeiende wedstrijd wist ik na 27 kilometer als derde deelnemer over de finish te komen. Binnen een seconde na de nr.2. Ik had mijn eindsprint achteraf eerder moeten inzetten en wellicht had ik dan nog een tweede plek behaald. Maar zoals mijn buurvrouw ooit zei; "Wie ‘t kleine niet eert..."
Vanmorgen eerst de tussenstand maar eens zitten bekijken en zitten uitpuzzelen na het wegstrepen van de twee slechtste resultaten. Ineens stond mijn score op een totaal van 103 punten. Goed genoeg voor een vijfde plaats binnen de competitie. Op de voet gevolgd door steppers met totalen als 102 en 101. Ik had in twee seconden dus ook twee plaatsen kunnen zakken wanneer ik in de laatste meters toch ingehaald zou worden. Het had niet veel gescheeld of ik was dus als 7e uit de competitie komen rollen.
Ik zou zelf op durven te merken dat dit progressie in zijn zuiverste vorm is. Beginnen aan iets dat ik al jaren niet gedaan had; ‘sport'. En vervolgens tien maanden later, een groot deel van het deelnemersveld achter mij laten en als 5e eindigen in de competitie.
Nu hoor ik stemmen vragen of dan de rest van het deelnemersveld zo traag is. Nee hoor, dat valt behoorlijk mee. De deelnemers die nu vlak achter mij genoteerd staan in de eindlijst, reden in de eerste wedstrijden van dit jaar, een groot aantal meters voor mij en had ik ooit de wens om hun bij te kunnen houden. Dat is gelukt geloof ik. Applausje voor mijzelf 
De Nederlandse competitie is dan nu wel officieel afgelopen, het buitenland staat alweer klaar om verder te gaan. Binnen 8 dagen vertrek ik naar Wales voor de laatste wedstrijd. Om mij nog beter voor te bereiden heb ik bedacht om éénmaal per twee dagen te gaan trainen op en rond de Utrechtse Heuvelrug. Met een beetje geluk kom ik ook daar nog prettig uit de competitie. Wie zal het zeggen?
een reactie