De laatste tijd ben ik steeds drukker bezig met het opzetten van Stekama. Eindelijk heb ik binnenkort de kans om voor het eerst mijn eigen onderneming te starten. De plannen heb ik al jaren en het moment van realiseren komt er aan. Met het oprichten probeer ik me ook heel langzaam de ondernemerswereld in te werken.
Zo had ik mij afgelopen onlangs ingeschreven voor de Opencoffee in Amersfoort van donderdag. Het principe is simpel; een groep ondernemers komen geheel ongedwongen 's morgens een kopje koffie (of jus d'Orange in mijn geval) drinken in een koffietent in het centrum van Amersfoort. Tijdens het nuttigen van deze drank wordt er onderling veel gesproken, kennis gemaakt en veel informatie uitgewisseld. Kortom; er wordt ge-netwerkt. (meer)

Heb ik goed gerekend? Geen deelnemers overgeslagen? Geen resultaten dubbel geteld? Het lijkt allemaal te kloppen.

Voor veel mensen was het bijzonder dat ik aan het begin van dit jaar begon met steppen. Er zijn ook mensen die dit niet verwachtten bij iemand als ik; een vooral luie ICT-er met een sportervaring van 0,2 (naar de bushalte fietsen... en terug). Ook zijn er mensen die hier nogal lacherig over deden; binnen de stepwereld was ik al ingedeeld om de achterhoede van het deelnemersveld te versterken. Deze ‘negatievelingen' moet ik teleurstellen; ik ben waarschijnlijk als 5e geëindigd in de Nederlandse Kickbike-competitie.

(meer)

Het nare aan vakanties is dat er altijd een einde aankomt. Dit weekend was mijn laatste weekend voordat de school weer begint. Woendagochtend zijn de deuren weer geopend en kan ik beginnen aan het laatste jaar. Een lang jaar. Een lang maar vooral ook druk jaar.
Stage, stepwedstrijden, rijbewijs, werk en examens. Gezellig alles tegelijk en door elkaar; om het makkelijk te houden. Ondertussen moet ik ook nog op zoek naar een nieuwe school. Een andere opleiding terwijl ik nog geen idee heb wat dat zou moeten gaan worden. Iets met multimedia waarschijnlijk.. En anders word ik bakker! (meer)

Wat een weekend. Inmiddels zit ik in de trein van Utrecht naar Amersfoort en ben ik sinds vanmiddag 13:00 uur onderweg naar huis. Een bevriende stepper heeft mij meegenomen naar Roosendaal en daar op de trein gezet. Voordat we daar aankwamen zijn we samen met zijn dochter bij zijn andere dochter die in België woont, geweest voor het avondeten.

Iedereen praat weer Nederlands en het lijkt erop dat er een einde is gekomen aan dit grandioze weekend. Ik had gisteravond geen tijd (of eigenlijk zin) om nog een stukje te schrijven, ik wilde gewoon even relaxen. De wedstrijden van gisteren zijn mij ook niet slecht bevallen; met een tiende plek in de heren-senioren categorie en een dertiende plek in het totale herenveld en een vierde plek tijdens de estafette, kan ik mijzelf meer dan gelukkig prijzen.

(meer)

Inderdaad; een lange manier om ‘gewoon dood' te gaan. Met een rampzalige temperatuur van wel 31 graden is het echt geen pretje om heuvels met een stijgingspercentage van twaalf procent te beklimmen. Gisteren op een rustige snelheid even wat oefenrondjes gereden. Nu tijdens de echte wedstrijd die bestond uit zeven rondes van zes kilometer, was het natuurlijk de bedoeling om zo snel mogelijk weer bij de finish uit te komen.
Verstand op nul, muziek op tien, snelheid op 25 en remmen is taboe. Oké ik geef toe dat ik zo hier-en-daar aan het begin van scherpe bochten toch even met twee handen mijn remmen in geknepen heb. Alles onder het motto ‘veiligheid voor alles'! (meer)

Eindelijk; het weerzien met mijn iPod. Eigenlijk het weerzien met mijn oortjes en iPod. Ik heb vanavond dus eindelijk mijn muziek weer in mijn oren. Nog belangrijker; ik heb morgen bij de marathon een beetje muziek in de buurt.
Over de marathon gesproken; ik heb vandaag kennis gemaakt met het parcours. Het is geen wedstrijdparcours eerder een langzame manier om jezelf kapot te maken.

(meer)

Inmiddels is het vrijdagmidag en hebben we ons zojuist tegoed gedaan aan een lekkere brunch. Het is behalve droog, ook nog eens warm en zonnig. We hoeven over een klein uurtje pas te vertrekken naar de aanmeldtafel in Sankt Wendel. Een stad van en klein half uurtje verderop. Hier zullen de komende dagen stepraces en evenementen gehouden worden.
Momenteel heb ik een plekje gevonden in de schaduw van wat bomen rond onze kampeerplek, waarin ik met oerhollandse muziek een berichtje voor mijn weblog typ. (meer)

Het is zover; ik zit met mijn laptopje veilig en lekker droog in mijn tent op een camping in Duitsland. Toen we vanmorgen in Nederland vertrokken rond de klok van tienen, leek het erop een mooie dag te gaan worden. Inmiddels ben ik er al achter dat juist dat niet gaat meer lukken.
Naarmate we verder richting de camping kwamen, werd het steeds donkerder en begon het zelfs te regenen. Met dezelfde regen kwamen wij rond half vier aan op camping Waldwiesen. In een moment van droogte werden er wat tenten opgezet en ingericht. De grootste tent, die van de familie Reijne, de aanstichters van de stepperij in Woudenberg, heeft de droogte niet meer gehaald. Het begon weer te spetteren en te regenen. In de regen werd ook hun tent opgebouwd en ingericht. (meer)

Mijn oog was gevallen op een artikelje over de Friday Night Skate. Een skatetocht van 20 KM dwars door en rond Amersfoort. Het bijzondere aan deze tocht was dat deze begeleid werd door politie en verkeersregelaars op skates. Het leek me wel leuk om dit eens te zien en wellicht mee te doen. Natuurlijk wel op de step want skates heb ik niet meer.
Ik werd bij deze sportieve ‘uitdaging' bijgestaan door Rosanne, een teamgenote uit het stepteam. Nadat we vanuit Woudenberg naar Amersfoort gestept waren kwamen we aan op het plein waar de skaters zich verzamelden. Het was rustig: een aantal verkeersregelaars en een handjevol deelnemers. Na een zeer kort overleg met de politieagent was het duidelijk: we mochten meerijden in de tocht.

(meer)

Inmiddels ben ik weer helemaal bijgekomen van mijn avonturen in de Tsjechische republiek. Ik heb nog enkele dagen last gehad van mijn kuiten en knieën maar daarvan ben ik inmiddels weer helemaal hersteld. Inmiddels ben ik alweer volop aan het trainen voor de volgende Europese wedstrijden, volgende maand in het Duitse Sankt-Wendel.

Zo probeer ik dagelijks minimaal een twintigtal kilometers af te leggen op de step. Soms over heuvels en bergen, soms langs het platteland. Je moet het natuurlijk wel een beetje afwisselen; anders wordt 't saai.

(meer)